Babaya Mektup ve Aile Metinleri / FRANZ KAFKA
![]() |
BÖLÜM 1 / BABAYA MEKTUP
Geçtiğimiz günlerde, söz arasında, senden çekindiğim iddiasını neden ileri sürdüğümü sormuştun. Her zaman olduğu gibi, verecek yanıt bulamamıştım; çünkü yine senden çekinmiş, üstelik bu çekinmenin epeyi ayrıntılı nedenlerini iki üç cümlede toparlayamayacağımı sanmıştım." diye başlıyor Kafka'nın mektubu.
Babasıyla yaşadıklarını, hayatına olumsuz olarak yön verdiğini, yaşamdan ve kendi kendinden soğuduğunu, babasından uzaklaşma adına aile evini terk ettiğinden bahsediyor. O kadar miskin bir hayat sürmeye başlıyor ki, yaşadığı mekanda aşağılanmış, işi bitirilmiş, savaşında yenilmiş olarak hissediyor. Başka bir mekana kaçmak için kendini zorluyor fakat sonuç alamıyor.
Evlilik için attığı adımları desteklemiyor babası; aksine evlilikten soğumasına sebep oluyor. İki farklı kadınla tanışıyor hayaller kuruyor fakat nişanlandıktan sonra nişanları atıyor.
Ana konu olarak babası Kafka'yı öz güvensiz olarak yetiştiriyor. Gerek okul hayatında gerekse babasının dükkanında çalışırken yaşadığı öz güvensizlikten bahsediyor. Bu yaşayış biçimi hayatının tüm alanlarını etkilediği için babasına uzun bir mektup yazıyor.
Son olarak babasının ağzından kendisine bir cevap da yazıyor. Cevaplarında babası ne kadar haklı olsa da Kafka'ya göre tek suçlu olan babası.
Kitap arası bir kaç cümle:
"Örneğin hoşuna gitmeyen bir işe kalkıştığımda başarısızlığa uğrayacağımı söyleyerek beni korkuttuğun zaman senin görüşlerine öyle büyük saygı duyuyordum ki, ilerleyen zaman içinde gerçekleşecek bir başarısızlığı önleyecek tedbirleri almak elimden gelmiyordu."
"Bu anlarda yatağıma yatıp mutluluk gözyaşları akıtıyordum, tıpkı bu mektubu yazdığım şu anda akıttığım gibi."
"Zaman içinde hakkım olmadığına inandığım şeyleri aynı gizlilik içinde elde etmeyi öğreniyordum, bu da suçluluk duygumu pekiştiriyordu."
"Herkesin kararsız kaldığı anlarda nasıl kolay karar verebildiğini ve benzeri pek çok şeyi izleyerek ticaret konusundaki erişilmez meziyetlerine hayran olabilirdim."
"Cimrilik mutsuzluğun en dibine indiğinizin en güçlü belirtisidir."
"İnsanlara güvensizliğim kendime güvensizliğe dönüşüyor."
"İnsan evlilikten korkuyorsa, bunun bir nedeni de kendisi çocukken anne babasına çektirdiklerinin kendi çocukları tarafından kendisine çektirileceği korkusudur."
BÖLÜM 2 / YARGI
Örneğin nişanlandığını ve düğününün olacağını söylemek istemiyordu. Neden sonra nişanlısının ısrarı üzerine yaşadıkları güzelliklerden bahsetmeye başlıyor. Mektubu bittikten sonra, mektubu cebine koyup babasının odasına gidiyor. Babasıyla düşüncelerini paylaşıyor. Bu zamana kadar neden gerçekleri Kafka'ya yazdığı mektuplarında bahsetmediği üzerine tartışıyorlar. Ve babasının bu zamana kadar bütün olup bitenden arkadaşını mektupla bilgilendirdiğini söylüyor.
Duydukları karşısında şaşkına dönen Georg'a kendini gidip suda boğmasını söylüyor ve Georg evden koşarak çıkıyor."Sevgili anneciğim, sevgili babacığım! Aslında her zaman sevdim sizi!" diyerek kendini nehirden aşağıya bıraktı.


Yorumlar
Yorum Gönder